O sposobach wyeliminowania drożdżycy z organizmu
opowiada lek. med. Andrzej Janus

Jakie są założenia diety i na czym ona polega?

Proces eliminacji drożdżaka z organizmu jest metodycznym i świadomym działaniem. Zmiana sposobu odżywiania oraz zastosowanie preparatów leczniczych powoduje jego powolne obumieranie.
W okresie leczenia nałoży ograniczyć ilość spożywanych węglowodanów i stosować zasadę innego łączenia składników pokarmowych. W diecie tej nie łączymy białka z węglowodanami. Białko łączymy w oddzielnym posiłku z surówkami i różnokolorowych jarzyn. Węglowodany również łączymy z surówkami. Tłuszcz jest składnikiem uniwersalnym i można dodać go do wszystkiego.

Jak długo powinna trwać?

Pierwszy etap stosowania diety trwa około 6 tygodni, drugi do 6 miesięcy. W trzecim, trwającym 3 lata, utrwalamy nowe nawyki żywieniowe. Pamiętać należy o tym. że zarodniki Candida krążą we krwi przez 2 ,3 lata i mogą w sprzyjających warunkach spowodować nawroty choroby. Leczenie ma więc na celu należyte wzmocnienie systemu odporności, aby nie doszło do ponownego rozwoju drożdżaka

Na co szczególnie trzeba zwrócić uwagę w czasie kuracji?

Pierwszy etap leczenia jest pasmem wyrzeczeń i ograniczeń. Zalecane jest spożywanie pożywienia nieprzetworzonego, o niskiej zawartości węglowodanów. Należy więc wyeliminować z diety: cukier i jego wyroby, ziemniaki, słodkie napoje, miód, białe pieczywo, kluski, żywność panierowaną, alkohol, czarną herbatę i kawę, wszystkie owoce, sery pleśniowe. Należy pić dobrą jakościowo wodę niskomineralizowaną lub z filtra o odwróconej osmozie, w ilości 2 I dziennie. Ma to na celu lepszą eliminację toksyn.
Jeżeli infekcja drożdżakiem jest powiązana z nietolerancją glutenu, to należy wykluczyć go z diety. U niektórych ludzi gluten wywołuje w jelitach fermentację, wzdęcia i alergię. Zawierają go ziarna pszenicy , owsa, żyta i jęczmienia . Nie zawiera go ryż brązowy dziki , soja, proso, kasza gryczana, fasola, soczewica, groch amarantus.
Kiedy tolerancja glutenu jest dobra, zaleca się jeść chleb żytnio-razowy oraz pełnoziarnisty Ażeby przeciwdziałać zakwaszeniu organizmu, należy spożywać produkty spożywcze zasadotwórcze w stanie surowym – cytryny, kwaśne grejpfruty, buraki czerwone, marchew, szpinak, rabarbar, nać pietruszki, kwaśne winogrona oliwki oraz soki ze świeżych jarzyn.
- Stosowanie diety w II etapie leczenia, polega na tym, że włączamy po kolei produkty spożywcze o wyższej zawartości węglowodanów np, ziemniaki, łącząc je z produktami o ich niskiej zawartości np. jarzynami. Wprowadzamy do diety produkty kwaśne, łącząc je z obojętnymi i zasadowymi.
Nie jest polecane jedzenie słodyczy.
- W trzecim etapie leczenia Stosujemy dalej właściwy sposób odżywiania, wzmacniamy system odporności preparatami roślinnymi i witaminowo-mineralnymi.

Co może wspomóc skuteczność tej diety?

Skuteczność diety może wspomóc zmiana trybu życia.
Należy pamiętać o przeznaczeniu odpowiedniej ilości czasu na sen i rekreację. Jedzmy produkty żywnościowe świeże, dobrej jakości, gdyż prawidłowa praca przewodu pokarmowego pozytywnie wpłynie na nasz stan psychiczny i jakość wykonywanej pracy.

Jakie ma w niej zastosowanie Alveo?

- Alveo jest znakomitym i pełnowartościowym produktem spożywczym wpływającym pozytywnie no wszystkie funkcje metaboliczne organizmu, na każdym poziomie. Jeśli każda komórka organizmu będzie właściwie; odżywiona oraz sprawnie będą z niej usuwane toksyny, w szybkim tempie wzmocnimy system odporności, który wyeliminuje drożdżaka z naszego organizmu.

Przepisy obiadowe.

Zupy można doprawiać do smaku naturalnymi ziołami. Zagęszczać mąką i zasmażką. Nie używać przypraw zawierających glutaminian sodu.

Zupa pomidorowa krem
Składniki: 3 duże pomidory, strąk czerwonej papryki, 1 cebula, 4 ząbki czosnku, 2 łyżki jogurtu
naturalnego, bazylia,pieprz, sól.
Pomidory sparzyć,obrać ze skórki i pokroić na cząstki, Paprykę i cebulę umyć, pokroić w kostki;
i wrzucić do 2 szklanek wrzącej wody. Dodać pokrojony czosnek i przyprawy ziołowe.
Ugotowane do miękkości warzywa zmiksować i przetrzeć przez sito. Do roztworu dolać tyle wody, by otrzymać 0,8 l zupy. Doprawić jogurtem i przyprawami. Podawać z makaronem sojowym lub razowym.

Barszcz czerwony z fasolą
Składniki: 400g buraków, 2 cebule, 1 szklanka fasoli, liść laurowy, kwas buraczany (ocet z jabłek), sól. natka pietruszki lub koperek, kilka ząbków czosnku.
Buraki pokroić na plasterki i zalać wrzątkiem.dodać cebulę, listek laurowy, ząbki czosnku i ugotować do miękkości. Odcedzić buraki i pozostawić do konsumpcji sam wywar. Następnie doprawić czysty barszcz kwasem buraczanym, pieprzem ziołowym, i solą. Fasolą ugotować i dodać do barszczu. Barszcz przed podaniem ugotować. Podawać posypany natką pietruszki lub koperkiem.

Kalafior zamiast ziemniaków.
Gotujemy kalafior do miękkości, dodajemy masło, tłuczemy. Zarówno kolorem jak i smakiem do złudzenia przypomina ziemniaki.

Gulasz warzywny
Składniki: 1 bakłażan, 1 patison, 2 cebule, 4 pory, 2 ząbki czosnku. 4 pomidory, 250g ugotowanej fasoli, 4 łyżki oliwy z oliwek.
Podsmażyć cebulę, pory i czosnek. Obrać, pokroić bakłażana i patisona. Dusić razem da miękkości w rondelku z oliwą i z kilkoma łyżkami wody. Dodać ugotowaną fasolę i pokrojone w plastry pomidory. Dusić razem pod przykryciem około 5 minut. Gulasz można podawać z ryżem brązowym (dzikim).

Pierś z indyka
Składniki: pierś j indyka, przyprawy ziołowe, różnokolorowe jarzyny, 2 łyżeczki, 1/2 szklanki wody. Pierś z indyka posiekać drobno w kostką dodać przyprawy ziołowe. Podsmażyć na patelni aż się zrumieni. Pokroić w kostkę jarzyny i dodać do gotowego mięsa, dodać 2 łyżeczki masła, pół szklanki wody. Dusić razem do miękkości.

Przepisy śniadaniowe

Na śniadania polecam jeść chleb żytni razowy lub żytni liofilizowany WASA, posmarowany masłem. Najlepiej spożywać go z sałatkami ze świeżych jarzyn.

Sałatka z pomidorów
Składniki: 2 średnie pomidory, 2 łyżki oliwy z oliwek, 1 mała cebula, przyprawy: sól, pieprz ziołowy i czarny.
Pomidory pokroić na cząstki, dodać potrojoną cebulę,, oliwę z oliwek oraz do smaku przyprawy, i odstawić na kilka minut.

Chrupiąca surówka:
Składniki: 1 biała rzodkiew, 1 kalarepa. 1 marchew, niewielka cebula, sok z cytryny, oliwa z oliwek,natka z pietruszki pieprz i zioła.
Jarzyny utrzeć na grubej tarce, dodać przyprawy, odstawić na kilka minut.

Kolacja
Na kolacją proponują zjeść chleb żytni razowy posmarowany masłem i surówkę sporządzoną z dostępnych jarzyn, potrawy z gotowanych, czy duszonych jarzyn, zupę lekkostrawną. Można jeść orzechy, ale należy pamiętać o tym, że są pokarmem ciężkostrawnym i należy je spożyć na 2 -3 godz, przed spaniem.

Akuna – Organizm nr 1

O właściwościach, przebiegu i leczeniu drożdżycy opowiada lek. med. Andrzej Janus

Jak wykryć drożdżycę w organizmie?

Podstawowe znaczenie w rozpoznaniu infekcji ma wywiad zebrany od pacjenta. Pomaga on określić długość trwania procesu chorobowego, ustalić przyczynę pojawienia się infekcji oraz określić pierwotne źródło choroby.

Wykonać można badania diagnostyczne bezpośrednie jakimi są: (gastroskopia, badanie przełyku, żołądka, dwunastnicy) i
kolonoskopia (badanie jelita grubego), w którym są widoczne białe ogniska grzybicy. Można w trakcie jego wykonywania pobrać próbki tkanek do dalszego badania mikroskopowego i wykonania posiewu w celu określenia gatunku grzyba i jego wrażliwości na leki.

Diagnostycznym badaniem laboratoryjnymi jest posiew kału na grzyby.

Badaniami pomocniczymi są: morfologia pełna, badanie ogólne moczu oraz jego ph, OB, krzywa cukrowa z dodatkowym oznaczeniem cukru po 3 godzinie, IGA – stan systemu odporności. IGE – intensywność alergii, badanie kału na pasożyty. próba plasterkowa na owsiki wykonywana w pełni księżyca, test EIA na obecność Lamblii, test na infekcję Helicobacter pylori. cholesterol całkowity i trójglicerydy.

Bardzo cennym dla mnie badaniem jest analiza pierwiastkowa włosów. Pozwala określić szybkość przemiany materii oraz stan organizmu, ocenia w nim zawartość pierwiastków.

Prosty test na wykrycie zakażenia drożdżakiem:
Wypróbuj tę prostą metodę aby sprawdzić czy jesteś zainfekowany drożdżakiem .
Rano, po wstaniu z łóżka zbierz trochę śliny w ustach.Napełnij szklankę wodą i napluj do niej. Sprawdzaj wodę, co 15 minut, mniej więcej przez jedną godzinę .
Jeżeli jesteś zainfekowany drożdżakami, widoczne będą sznury (odnogi) opadające na dół szklanki od śliny pływającej na wierzchu. I
Innym wariantem jest rozdrobniona ślina, pływająca w postaci chmury w roztworze, opadająca na dno szklanki lub zawieszona w wodzie jak mgła aerozolowa. Jeżeli nie ma żadnych sznurów i ślina spływa jednolitym strumieniem na dno szklanki przez jedną godzinę , nie jesteś prawdopodobnie zarażony drożdżakiem.

Jak leczyć drożdżycę?

Coraz częściej lekarze różnych , specjalności przyjmują pacjentów skarżących się na nieokreślone poczucie choroby. Leczenie nie przynosi pozytywnych efektów, a pacjenci traktowani są często jak notoryczni hipochondrycy i symulanci. Niektórych z nich kieruje się do psychiatry.
Z niezrozumiałych dla mnie powodów medycyna klasyczna nie chce uznać infekcji drożdżakiem za chorobę. Lekarze leczą pojedyncze narządy wewnętrzne w ramach swojej specjalizacji zawodowej. Jeżeli już podejmą się leczenia, to stosują preparaty chemiczne, nic wspominając o zmianie diety.

Leczenie drożdżycy antybiotykiem mija się z celem, gdyż szybciej niż bakterie zdobywa on odporność na wszelkie antybiotyki.

Podstawą leczenia powinna być zmiana diety.

Należy wyłączyć całkowicie cukier, wyroby cukiernicze, słodkie napoje, produkty piekarnicze z białej mąki, margaryny, przyprawy typu Vegeta i Kucharek, ziemniaki, mleko i jego przetwory, kupowane w sklepie owoce.

W przypadku dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego trzeba zastosować dietę bezglutenową. Powinna obowiązywać uniwersalna zasada odpowiedniego łączenia składników pokarmowych:

Białko (mięso ryby jaja, soję naturalne twarogi) należy w jednym posiłku podać z surówkami z jarzyn, ale bez ziemniaków. Węglowodany ( kaszę tatarczaną, jęczmienną, ryż) należy podawać
również z surówkami. Należy pamiętać o piciu dobrej jakościowo wody w ilości około 2 l dziennie. Tłuszcze są uniwersalnym dodatkiem do wszystkich potraw, pamiętać o wprowadzeniu do codziennej diety nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT).które są składnikiem oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia na zimno oraz oliwy z pestek winogron. Inne oleje nie nadają się do spożycia. Preparaty pochodzenia naturalnego powinny być stosowane pod kontrolą lekarza. Ich zadanie powinno polegać na zniszczeniu organizmu drożdżaka, usunięciu toksyn, i odżywieniu wszystkich komórek ustroju.
Dzięki zastosowaniu odpowiedniej diety i preparatów, odporność organizmu wróci do normy. Należą do nich: probiotyki zawierające pałeczki kwasu mlekowego, preparaty roślinne o działaniu grzybobójczym, z pestek grejpfruta, czosnku kwasu kaprylowego, Gorzknika kanadyjskiego, kompozycje przeciwutleniaczy o wielokierunkowym działaniu, zespoły witaminowo-mineralne , związki organiczne metali cynku, selenu, chromu. To zapobiegnie ponownej infekcji. Jako uzupełniające terapię stosuje się leki homeopatyczne

Po wyleczeniu, jak nie dopuścić do ponownego zachorowania na drożdżycę?

Drożdżyca jest choroba tak przykrą dla człowieka, że po wyleczeniu się z niej większość ludzi pragnie stosować dalej profilaktykę, polegającą na właściwym sposobie odżywiania się, stosowaniu preparatów witaminowo-mineralnych, roślinnych i probiotyków.
Owocuje to szybkim powrotem do zdrowia, odzyskaniem energii i witalności. Sprawnie funkcjonujący system odporności zapobiega zachorowaniom na wszelkie choroby infekcyjne. Jest to największa nagroda i zarazem polisa ubezpieczeniowa na zachowanie zdrowia.

Jaki jest wpływ Alveo w leczeniu drożdżycy i w profilaktyce?

Alveo jest wspaniałym, wypróbowanym i skutecznym preparatem, składającym się z dobranych we właściwych proporcjach 26 ziół. Jego codzienne stosowanie całkowicie pokrywa nasze zapotrzebowanie na witaminy, związki mineralne i przeciwutleniacze roślinne. Działanie jego polega na ogólnym wzmocnieniu systemu odporności organizmu poprzez właściwe odżywienie komórkowe.

Sprawnie usuwa toksyny tworzące się podczas normalnej przemiany materii oraz w stanach chorobowych.

Wspomaga wzrost prawidłowej flory bakteryjnej jelit, chroniąc tym samym cały organizm przed rozwojem patologicznej flory bakteryjnej, wirusów i grzybów. Jako znakomity dodatek do naszej codziennej diety, chroni narządy wewnętrzne organizmu przed działaniem substancji toksycznych ze środowiska zewnętrznego.
Aby dowiedzieć się więcej o drożdżycy zapraszam na moją stronę internetową www.zdrowie.klips.org

źródło: Akuna – Organizm nr1.

Pierwotna lokalizacja zmian chorobowych może być różna. Z reguły jest nią jelito gruby, może być nią również jama ustna, gardło, pęcherz moczowy, pochwa, oskrzela, skóra, owłosiona skóra głowy, palce dłoni i stóp oraz paznokcie. Znane są śmiertelne przypadki drożdżycy płuc. Grzybnia rozrastając się z pierwotnej lokalizacji, przerasta wszystkie tkanki i narządy żywiciela. Kliniczne manifestacje kandydozy są różne i zmienne. Mogą to być dolegliwości pojawiające się sporadycznie, które z czasem przechodzą w stan podostry, ostry i przewlekły. Może przybrać formę posocznicy, uszkadzając naczynia krwionośne i komórki układu krwiotwórczego, powodować zapalenie wsierdzia i opon mózgowo – rdzeniowych.

Jak zagraża organizmowi?

Zawartość wnętrza obumarłej komórki zaatakowanej przez Candida, stanowi doskonałe źródło pożywienia dla rozwijającego się drożdżaka. Zaczyna on wytwarzać grzybnię, która wrasta w otaczające ją tkanki, powodując jej uszkodzenie. Z jej nitek zaczynają rozsiewać się zarodniki, które wraz z krwią przedostają się do każdego zakątka organizmu. Z nich, w sprzyjających warunkach, które współistnieją, z chorobą, rozmnaża się tworząc nowe komórki drożdżaka.. Rozrastająca się plecha grzybni uszkadza błonę śluzową i kosmki jelitowe,, tym samym zmniejszając powierzchnią wchłaniania składników pokarmowych; Powoduje też równocześnie
przepuszczalność do krwiobiegu alergenów pokarmowych, metali ciężkich, toksyn, wytworzonych przez drożdżaka o działaniu ogólnym oraz rakotwórczym. Po wchłonięciu ich przez jelita, przedostają się z krwią do wątroby i nerek, gdzie muszą być zneutralizowane i wydalone wraz z żółcią i moczem na zewnątrz. Ponieważ jest ich zbyt dużo. blokują dostęp do komórek wątroby innym substancjom odpadowym,
powstającym w trakcie naturalnej przemiany materii, w ten sposób narasta zatrucie organizmu i objawy tzw. toksemii.
Nie mniej narażona na uszkodzenia jest trzustka. Stwierdza się w jej miąższu obecność alkoholu etylowego i aldehydu octowego. Wiąże się to z zakłóceniem produkcji enzymów trawiennych wydzielanych do jelita cienkiego, co objawia się zaburzeniami w trawieniu i przyswajaniu strawionych białek. Drożdżaki odżywiają się czysta glukozą i aminokwasami, Kradnąc dużą ilość składników odżywczych i cząsteczki tlenu żywiciela. Człowiek zakażony drożdżakiem jest z reguły wychudzony, odczuwa nieustanną potrzebę jedzenia słodyczy oraz białka. Ponieważ Candida wysysa resztki glukozy z zaatakowanego organizmu, często następuje gwałtowny spadek stężenia cukru we krwi. Odczuwa się wtedy duży dyskomfort psychiczny, spadek samopoczucia, utratę energii, bóle głowy oraz drżenie mięśni.

Co powoduje Candida?

Pacjenci skarżą się na rozliczne, nieokreślone schorzenia , odkąd współczesna medycyna zdecydowała się leczyć większość schorzeń infekcyjnych antybiotykami o szerokim spektrum działania. Jest to w oczywisty sposób powiązanie łańcuchem przyczynowo-skutkowym. Zniszczenie bakterii patologicznych, a przy okazji prawidłowej floty jelitowej, prowadzi do spadku odporności organizmu i powoduje rozwój grzybów w obrębie jelita grubego Najczęściej pierwszym sygnałem patologicznego ich rozrostu jest. długotrwała męcząca biegunka po doustnej antybiotykoterapii lub odwrotnie – zaparcia stolca, objawiające się również niestrawnością, gazami, mdłościami i bólami brzucha.
- Znana jest też symbioza drożdżaków z inwazyjnymi bakteriami, jakimi są gronkowce i paciorkowce. Ponieważ grzybnia rozkłada podłoże białkowe, resztki uszkodzonych tkanek stanowią wspaniałe podłoże do rozmnażania się tych bakterii. Korzyścią dla nich obopólną jest przełamanie bariery ochronnej organizmu, jaką jest system odporności gospodarza. W tym wypadku nawet niewielka ilość bakterii wywołuje rozległy slan zapalny.
- Drożdżaki wydzielają specyficzny rodzaj toksyn, które wchłaniając się do organizmu żywiciela osłabiają system immunologiczny. Poznano ich do tej pory 79 a najgroźniejsza z nich jest ta, która ma budowę zbliżoną do hormonu przysadki mózgowej. Może więc z łatwością rozregulować cały układ hormonalny człowieka, a przede wszystkim tarczycę i spowodować zaburzenia wydzielania przez nią hormonów. Inne wpływają negatywnie na funkcje mózgu, powodując rozchwianie emocjonalne, depresje. zmienne nastroje, niezdecydowanie, chaotyczność. gwałtowne zachowania, hałaśliwość, agresję (również skierowaną przeciw sobie ) oraz usilne tłumienie w sobie złości.
- Bardzo często candida jest przyczyną bezpłodności, zarówno kobiet jak i mężczyzn. Poważnym problemem jest przewlekłe grzybicze zapalenie narządów rodnych u kobiet, prowadzące w konsekwencji do zarastania światła jajowodów. U mężczyzn obserwuje się spadek liczby i ruchliwości plemników. Statystycznie, w chwili obecnej w Polsce, co druga para małżeńska boryka się z problemem bezpłodności. a co piąta nie może mieć dziecka. W korzystnych dla siebie warunkach grzyb wytwarza żeński hormon płciowy 17-beta-estradiol. Skutkiem jego działania na organizm jest rozwój piersi u dziewczynek , zaburzenia cyklu menstruacyjnego u kobiet. U mężczyzn pojawia się ginekomastia rozrost tkanki gruczołowej piersi, przerost i dolegliwości prostaty.U dzieci sygnałem alarmowym są niewiadomego pochodzenia zapalenia skóry, pleśniawki w jamie ustnej. Ściana jelit małego dziecka jest niedojrzała biologicznie a tym samym nieszczelna. Fizjologicznie umożliwia przenikanie przeciwciał zawartych w mleku matki do organizmu dziecka, chroniąc jego organizm przed mikrobami. Ochrona ta może okazać się jednak niewystarczająca dla rozwijającego się drożdżaka. Noworodek często zaraża się Candidą w łonie matki, bądź w czasie porodu. Zmieniona zapalnie błona śluzowa jelit przepuszcza do krwiobiegu substancje o charakterze alergenów, toksyny drożdżaka, których odczynem ogólnym są objawy nazywane atopowym zapaleniem skóry, pokrzywką, stanem skurczowym mięśniówki oskrzeli, obturacyjnym zapaleniem oskrzeli – kiedy oskrzeliki i oskrzela są zablokowane dużą ilością lepkiej śluzowej wydzieliny Język jest najczęściej obłożony białym nalotem, może pojawić się świąd i zaczerwienienie w okolicy odbytu, złe wchłanianie składników pokarmowych, zapalenie alergiczne skóry oraz nadwrażliwość na kosmetyki.

Jakie są konsekwencje drożdżycy?

Konsekwencja są dziesiątki chorób, które współczesna medycyna leczy każdą oddzielnie.
- Ze strony narządu ruchu; osłabienie i bóle mięśni, mrowienie w kończynach, brak koordynacji ruchowej. obrzęk ścięgien, niezdolność do wysiłku, sztywność i bóle stawów, reumatyczne zapalenie stawów, zaburzenia koordynacji ruchowej, bóle mięśni i obrzęki stawów.
- Ze strony przewodu pokarmowego: rozdrażnienie z równoczesną chęcią jedzenia słodkich rzeczy, nadwaga i niedowaga, spękane usta i zapalenie czerwieni wargowej, biały nalot na języku, ciągle odchrząkiwanie, suchość w ustach i gardle, nietolerancje i alergie pokarmowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaparcia lub biegunki, metaliczny smak w ustach. nieokreślone bóle brzucha, burczenie, przelewanie, gazy jelitowe, zaburzenia trawienia, zgaga, swędzenie i pieczenie w okolicy odbytu, śluzowate stolce, żylaki odbytu, nadwrażliwość i nietolerancja: mleka, glutenu pszenicy i żyta.
- Ze strony układu moczo-płciowego nawracające niebakteryjne zapalenia pęcherza moczowego i dróg moczowych, częste oddawanie moczu, połączone z pieczeniem i swędzeniem, zapalenie prostaty, niechęć do kontaktów seksualnych, impotencja, zanik popędu płciowego, zapalenie błony śluzowej macicy, niepłodność, skurcze i bóle w okresie miesiączkowania oraz napięcie przedmiesiączkowe.
- Ze strony skóry: sucha skóra, łuszcząca się lub nadmiernie potliwa, obrzęk skóry twarzy najczęściej poranny, zimne ręce i stopy, obniżona temperatura ciała, kruche i zabrązowione paznokcie, pokrzywka, pseudołuszczyca,utrata włosów, egzema (wypryski .skórne), trądzik, tendencja do pękania naczyń łatwego powstawania siniaków, nieprzyjemny zapach skóry stóp, mysi zapach skóry, mimo częstego mycia.
- Ze strony układu oddechowego: problemy z zatokami szczękowymi i czołowymi, częste infekcje bakteryjne i wirusowe, zapalenia uszu, płytki oddech, uczucie braku powietrza, astma oskrzelowa, sapanie przy oddychaniu, uczucie zapchanego nosa i wyciekanie wydzieliny, świąd w nosie, bóle gardła, podrażnienie krtani, chrypa, pogorszenie głosu, przewlekły suchy kaszel z tendencją do zaostrzania się, sztywność i uczucie napięcia w klatce piersiowej.
- Ze strony narządu wzroku: pieczenie i łzawienie spojówek, ciemne plamki przed oczami (mroczki), zaburzenia widzenia pod postacią rozmazywania obrazu.
- Ze strony układu hormonalnego: niedoczynność tarczycy lub w niewielkiej liczbie przypadków jej nadczynność.

O właściwościach, przebiegu i leczeniu drożdżycy opowiada lek. med. Andrzej Janus
Co to jest drożdżyca?

Chorobę nazwaną kandydozą wywołaną przez drożdżaki, uważa się coraz powszechniej za plagę XXI w. W krajach rozwiniętych na schorzenia spowodowane przez drożdżaki cierpi powyżej 30% populacji. Obecnie tego typu infekcje są 15 razy częstsze niż 15 lat temu. Śmiertelność z powodu zachorowania na drożdżycę w grupie osób wysokiego ryzyka wzrosła do 50% (chorujących na białaczkę, zespół zaburzeń odporności, AIDS oraz noworodków zakażonych przez matkę.
Rozwój nowych strategii zapobiegania i leczenia grzybic- prawdopodobnie dlatego jest najważniejszym wyzwaniem, jakie zostało postawione współczesnej nauce zajmującej się tym problemem. Schorzenie to wywołuje wiele gatunków drożdży z rodzaju Candida.
U większości ludzi spotyka się je w przewodzie pokarmowym, jamie ustnej oraz narządach płciowych.
Obecnie znanych jest około 196 rodzajów Candida. z tego 15 ma właściwości chorobotwórcze. Wszystkie traktowane są przez medycyną jako tzw. grzyby saprofityczne nie przynoszące szkody swojemu żywicielowi. W związku z powszechnością ich występowania trudno jest określić, kiedy i dlaczego mogą stać się patogenem. Najczęstszą przyczyną tej choroby są zaburzenia składu flory bakteryjnej jelita grubego, spowodowane antybiotykoterapią oraz równoczesną dysfunkcją systemu odporności organizmu.

Skąd się bierze drożdżyca?

Jelita człowieka są siedliskiem bardzo wielu gatunków drobnoustrojów. Mikroflora jelit posiada niezwykły zdolność do utrzymywania się w swoim stabilnym stanie, pomimo togo, że stale oddziałuje na nią wiele negatywnych czynników. Ma to olbrzymie znaczenie w utrzymaniu przewodu pokarmowego (i całego organizmu) w zdrowiu. Obecność przyjaznych drobnoustrojów przywartych do nabłonka jelit, powoduje, że drobnoustroje chorobotwórcze i grzyby nie mogą zagnieździć się, rozmnażać i penetrować ściany jelita. Ponadto składniki mikroflory jelitowej działają stale pobudzająco na układ odpornościowy, utrzymując go w stanie gotowości.
Bakteriami przyjaznymi dla naszego środowiska wewnętrznego i niezbędnymi do życia są u niemowląt Bifidobacterium infantis, u dorosłych Lactobacillus acidophilus. Spełniają niezwykle pożyteczną rolę biorąc udział w syntezie witamin kompleksu B, przeróbce węglowodanów, białek i tłuszczów. Obniżają poziom cholesterolu, odtruwają wątrobę przez neutralizowanie w jelitach szkodliwych substancji i przedostawaniu się ich do krwioobiegu. W stanie pełnego zdrowia ilość przyjaznych bakterii jest w stałej liczebnej równowadze z niewielką ilością bakterii patologicznych i drożdży. Drożdżaki występują powszechnie w otoczeniu i przedostają się do przewodu pokarmowego z pożywieniem. Wstępują u 80% ludzi. Ich rola w jelicie polega na wiązaniu i wydalaniu z organizmu metali ciężkich. Występując w innej roli, atakują skrycie i podstępnie organizm.

Co powoduje drożdżycę?

Najczęsciei spotykaną odmianą są: Candida albicans, C.glabrata. C Crusei, C parapsilosis, C tropicalis. W okresach obniżonej odporności organizmu i równoczesnym zaburzeniu składu flory bakteryjnej jelit, przyjmują formę inwazyjną.

Rozprzestrzeniają się w całym organizmie. Warunkami sprzyjającymi do ich rozmnażania się są infekcje bakteryjne i wirusowe oraz procesy gnilne w jelitach, związane z procesami trawienia pokarmów.

Czynnikami ułatwiającymi ich ekspansję są: cukrzyca, liczne antybiotykoterapie, nadużywanie farmaceutyków, zaburzenia wydzielania hormonów, zakażenia pasożytami, choroby nowotworowe, niedożywienie, dieta wysokowęglowodanowa, jedzenie chemicznie konserwowanej żywności, zaburzenia odporności (pierwotne i nabyte), narażenie na wilgoć.Powszechnie stosowana antybiotykoterapia w zakażeniach mikrobami, zabija nie tylko bakterie patologiczne, ale również te przyjazne naszemu ustrojowi. Po takiej kuracji okres odbudowy flory bakteryjnej jelit trwa dłużej niż sama infekcja i powrót do zdrowia. W okresie rekonwalescencji mała ilość przyjaznych nam bakterii nie jest wstanie stworzyć w jelitach zapory ochronnej przed rozwojem chorób wywołanych przez drożdżaki oraz inne gatunki grzybów. Okres spadku odporności organizmu,dodatkowo przyczynia się do przyspieszonego ich rozwoju.