Jesteś tutaj:

Osteoporoza – wróg naszych kości

Osteoporoza jest chorobą tkanki kostnej, która po utracie przez kości wapnia i innych minerałów, ulega nadmiernemu rozrzedzeniu.

Tkanka kostna składa się z dwóch rodzajów komórek kostnych :
osteoklasty – tzw. Komórki kościogubne
osteoblasty – tzw. Komórki kościotwórcze
Stare, zużyte komórki są niszczone przez osteoklasty. W tkance kostnej powstają mikroskopijne jamki, które wypełniane są przez osteoblasty.

W zdrowym organizmie, procesy niszczenia i tworzenia równoważą się.

W dzieciństwie i młodości procesy ich tworzenia przeważają nad procesami kościogubienia i masa szkieletu wzrasta. Ok. trzydziestego roku życia szkielet osiąga swoją szczytową masę. Przez następne dwadzieścia lat procesy kościotworzenia i kościogubienia pozostają w równowadze, ale już po pięćdziesiątym roku życia procesy kościogubienia przeważają nad procesami kościotworzenia i masa kostna już do końca życia maleje.
Jeżeli maleje aktywność komórek kościotwórczych a rośnie wydajność komórek kościogubnych, rozpoczyna się proces utraty masy kostnej, który prowadzi do osteoporozy.

Ubytkowi tkanki kostnej towarzyszy utrata składników mineralnych, głównie wapnia.
Tworzy się coraz więcej niewypełnionych przestrzeni. Kości stają się porowate, rzeszotowate , kruszeją i łatwo ulegają złamaniu.

Pierwsze objawy osteoporozy:

Najczęściej jest to po prostu ból w układzie kostno-stawowym.

  • Bóle, szczególnie kręgosłupa, dokuczają nam bardzo często. Praca, zmęczenie, brak odpoczynku – nie mamy czasu na wizytę u lekarza. Gdy odczuwamy ból, połykamy tabletkę i pędzimy dalej. Niezdiagnozowana i nieleczona osteoporoza może mieć olbrzymie konsekwencje.
  • Nieleczona osteoporoza może prowadzić do kalectwa. Jej nieodłączną cechą są złamania kości. Jedne zależą od gęstości mineralnej kości, a inne nie. Do najczęstszych złamań dochodzi właśnie w obrębie kręgosłupa. Najgroźniejsze są tego typu urazy bliższego końca kości udowej, ponieważ na skutek powikłań umiera w ciągu roku co piąty pacjent. Niepełnosprawność po złamaniu zatrzymuje w łóżku więcej pacjentów, niż udar mózgu lub zawał serca.

Osteoporoza oddziałuje na cały organizm.
Złamania kręgosłupa prowadzą do przewlekłych zespołów bólowych, obniżenia wzrostu i pogłębienia kyfozy piersiowej (tzw. wdowi garb). Deformacje klatki piersiowej powodują zmniejszenie pojemności oddechowej płuc, pogorszenie wydolności układu krążeniowo-oddechowego i upośledzenie pasażu jelitowego. Powikłaniami złamań mogą być zatory, zakrzepy, infekcje oraz odleżyny.

Ostatnio często słyszymy o osteoporozie u dzieci.
Zauważa się przyrost zachorowań wśród najmłodszych.
Lekarze coraz częściej rozpoznają tę chorobę u dzieci. Osteoporoza samoistna występuje dość rzadko. Najczęściej jest to osteoporoza wtórna, wywołana różnymi zaburzeniami hormonalnymi, chorobami układu pokarmowego, nerek, tkanki łącznej, tarczycy i przytarczyc, a także na skutek cukrzycy. Mogą mieć na to wpływ również przyjmowane leki i jadłowstręt psychiczny. Rozpoznanie osteoporozy u dzieci powinno być przyczynowe, tzn. przede wszystkim należy odnaleźć przyczyny utraty masy kostnej.
Objawy choroby u dzieci możemy podzielić na stałe i niestałe.
Do tych pierwszych zaliczymy: bóle stóp, kręgosłupa, patologie chodu, obniżenie siły mięśniowej i patologiczną postawę ciała.
Do niestałych objawów należą: przykurczę stawowe, obniżenie wysokości ciała, skrócenie długości tułowia i zaburzenia osi kończyn. Leczenie osteoporozy u dzieci to głównie suplementacja niedoborów, rehabilitacja, zapobieganie urazom i w razie wskazań – leki. Pamiętać należy, że dzieciństwo i dorastanie stanowią okres najbardziej intensywnej przebudowy kostnej, dlatego każde zachwianie homeostazy wapniowo-fosforanowej odbija się niekorzystnie na mineralizacji kości, a w konsekwencji może prowadzić do osteoporozy u bardzo młodych ludzi.

| Kategoria: osteoporoza 

«
»

Komentarze

Skomentujesz?