Jesteś tutaj:

Koniczyna łąkowa

kwiatostan koniczyny łakowejKoniczyna łąkowa (koniczyna czerwona) (Trifolium pratense L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny bobowatych. Występuje w całej Europie, w środkowej Azji oraz północnej Afryce. Została naturalizowana i jest uprawiana także w Australii i obydwu Amerykach. W Polsce jest rośliną pospolitą.

Łodyga
Podnosząca się lub wzniesiona o długości dochodzącej do 50 cm. Jest przylegająco owłosiona i często czerwono nabiegła.

Liście
3-listkowe, jajowate lub eliptyczne, całobrzegie listki, przeważnie plamiaste. U nasady liści występują owłosione i szydłowato zakończone, błoniaste przylistki, często zrośnięte z ogonkiem liściowym.
Kwiaty Motylkowe, jasnopurpurowe, pachnące, w główkach kulistych lub jajowatych, znajdujących się przeważnie po 2 na jednej łodydze. W 10-nerwowej i owłosionej z zewnątrz rurce kielicha występuje pierścień włosków. Do powstanie owocu niezbędne jest zapylenie krzyżowe. Dokonać go mogą tylko owady o długim aparacie gębowym, głównie trzmiele Roślina miododajna. Inne owady nie mogąc dostać się do nektaru przez gardziel korony i długą jej rurke często wygryzają z boku korony otwór i wypijają nektar nie dokonując zapylenia. Kwitnie od maja do września. Po przekwitnięciu okwiat zsycha się.

Korzeń
Ma palowy korzeń sięgający nawet do 1,5 m w głąb. W powierzchniowej warstwie gleby tworzy on liczne i długie rozgałęzienia.

Biotop, wymagania
Łąki kośne, przydroża, pola, jasne lasy, na żyznych glebach, miejsca trawiaste. Hemikryptofit.

Owoc
Nieduży, zawierający jedno tylko nasiono strąk. Nasiona rozsiewane przez wiatr.

Zastosowanie

  • Roślina uprawna. Jest uprawiana jako cenna roślina pastewna. Uprawiano ją już w XI w., jednak na większą skalę dopiero od XVIII w. Znajduje się w rejestrze roślin rolniczych Uni Europejskiej i jest jedną z podstawowych roślin motylkowych uprawianych na paszę.
  • Jest rośliną leczniczą. Jej ziele i kwiatostany Herba , Flos Trifolii pratensis zawierają glikozydy i flawonoidy.

źródło: wikipedia, licencja: GNU FDL, autorzy